خلوتی با صفی علیشاه
بخش ۲
دفتر دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدتی بُد کز کسالت های دلبود ساکن بحر گوهر زای دل
۲
مرغ نطقم جا به ویران کرده بودسر به زیر بال حرمان برده بود
۳
حالیا بحر سخن شد موج زنریخت زآن بیرون گُهرهای سخن
۴
بار دیگر بحر نطقم کرد کف‌هر کفی زآن گشت بحری پر صدف
صفحهٔ ۱ از ۲۳