خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبعِ تو دم‌ساز نیست عاشقِ دل‌سوز راخویِ تو یاری‌گر است یارِ بدآموز را
۲
دست‌خوشِ تو منم، دستِ جفا برگشایبر دلِ من بَرگُمار تیرِ جگردوز را
۳
از پیِ آن را که شب پردهٔ رازِ من استخواهم کز دودِ دل پرده کنم روز را
۴
لیک ز بیمِ رقیب وز پیِ نفیِ گمانراهِ برون بسته‌ام، آهِ درون‌سوز را
صفحهٔ ۱ از ۲