خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پای گریز نیست که گردون کمان‌کش استجای فراغ نیست که گیتی مشوش است
۲
ماویز در فلک که نه بس چرب مشرب استبرخیز از جهان که نه بس خوب مفرش است
۳
چون مار ارقم است جهان گاهِ آزمونکاندر درون کشنده و بیرون منقش است
۴
با خویشتن بساز و ز کس مردمی مجویکان کو فرشته بود کنون اهرمن‌وش است
صفحهٔ ۱ از ۲