خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۷ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سواد سنبل او بر بیاض یاسمن استو یاسمن که خطش بر ورق ز یأس من است
۲
خطش بنفشهٔ سیراب گشته می‌دانمولی ندانم خدش گل است یا سمن است
۳
به گرد عارض کافور او خطی از مشکچو نیم دایره سبز گرد نسترن است
۴
مجال نطق ز وصف دهان او شد تنگسخن در آن دهن است و در آن دهن سخن است
صفحهٔ ۱ از ۱۱