خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۰ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دل رسید بشارت که دلستان آمدچو مه به منزل و چون گل به بوستان آمد
۲
فراز خنگ فلک آفتاب قلعه نشینکشید تیغ و بر آفاق کامران آمد
۳
همین که دیدمش از دور، همچو جان عزیزنداشت طاقت دوری تنم به جان آمد
۴
خدنگ غمزه که جست از کمان ابرویشدلم نشانهٔ او بود، بر نشان آمد
صفحهٔ ۱ از ۷