خلوتی با صفی علیشاه
۴۱- آیات ۱۲۱ تا ۱۲۲
۳- سوره آل عمران
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِکَ تُبَوِّئُ اَلْمُؤْمِنِینَ مَقٰاعِدَ لِلْقِتٰالِ وَ اَللّٰهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (۱۲۱) إِذْ هَمَّتْ طٰائِفَتٰانِ مِنْکُمْ أَنْ تَفْشَلاٰ وَ اَللّٰهُ وَلِیُّهُمٰا وَ عَلَی اَللّٰهِ فَلْیَتَوَکَّلِ اَلْمُؤْمِنُونَ (۱۲۲)
۲
و هنگامی که بیرون رفتی بامداد از اهلت مهیا می‌کردی گروندگان را در نشیمنها برای کارزار و خدا شنوای داناست (۱۲۱) چون قصد کردند دو گروه از شما که بد دلی کنند و خدا بود یاورشان و بر خدا پس باید توکل کنند گروندگان (۱۲۲)
۳
« در بیان مهاجرت حضرت رسول (ص) از مکه »
۴
یاد آر ای احمد (ص) پاکیزه کیشچونکه رفتی بامداد از اهل خویش
صفحهٔ ۱ از ۵