خلوتی با صفی علیشاه
۱۰- آیات ۳۶ تا ۳۷
۲۷- سوره النمل
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فَلَمّٰا جٰاءَ سُلَیْمٰانَ قٰالَ أَ تُمِدُّونَنِ بِمٰالٍ فَمٰا آتٰانِیَ اَللّٰهُ خَیْرٌ مِمّٰا آتٰاکُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِیَّتِکُمْ تَفْرَحُونَ (۳۶) اِرْجِعْ إِلَیْهِمْ فَلَنَأْتِیَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لاٰ قِبَلَ لَهُمْ بِهٰا وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْهٰا أَذِلَّةً وَ هُمْ صٰاغِرُونَ (۳۷)
۲
پس چون آمد سلیمان را گفت آیا مدد می‌کنید مرا بمال پس آنچه داد مرا خدا بهتر است از آنچه داد شما را بلکه شمائید که به هدایایتان شاد می‌باشید (۳۶) بر گرد بسوی ایشان پس خواهم آورد ایشان را لشکرهایی که طاقت نباشد ایشان را بآنها و هر آینه بیرون خواهم کرد ایشان را البته از آن ذلیلان و ایشان باشند خواران (۳۷)
۳
چونکه آمد بر سلیمان از رشدگفت بر مالم کنید آیا مدد
۴
آنچه حق فرمود پس بر من عطابهتر است از آنچه داده بر شما
صفحهٔ ۱ از ۵