خلوتی با صفی علیشاه
۲۳- آیات ۸۱ تا ۸۴
۲۸- سوره القصص
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فَخَسَفْنٰا بِهِ وَ بِدٰارِهِ اَلْأَرْضَ فَمٰا کٰانَ لَهُ مِنْ فِئَةٍ یَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ وَ مٰا کٰانَ مِنَ اَلمُنْتَصِرِینَ (۸۱) وَ أَصْبَحَ اَلَّذِینَ تَمَنَّوْا مَکٰانَهُ بِالْأَمْسِ یَقُولُونَ وَیْکَأَنَّ اَللّٰهَ یَبْسُطُ اَلرِّزْقَ لِمَنْ یَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ وَ یَقْدِرُ لَوْ لاٰ أَنْ مَنَّ اَللّٰهُ عَلَیْنٰا لَخَسَفَ بِنٰا وَیْکَأَنَّهُ لاٰ یُفْلِحُ اَلْکٰافِرُونَ (۸۲) تِلْکَ اَلدّٰارُ اَلْآخِرَةُ نَجْعَلُهٰا لِلَّذِینَ لاٰ یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی اَلْأَرْضِ وَ لاٰ فَسٰاداً وَ اَلْعٰاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ (۸۳) مَنْ جٰاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیْرٌ مِنْهٰا وَ مَنْ جٰاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلاٰ یُجْزَی اَلَّذِینَ عَمِلُوا اَلسَّیِّئٰاتِ إِلاّٰ مٰا کٰانُوا یَعْمَلُونَ (۸۴)
۲
پس فرو بردیم او را و خانه‌اش را بزمین پس نبود او را بهیچ گروهی که یاری کنند او را از غیر خدا و نبود از نصرت‌یافتگان (۸۱) و بامداد نمودید آنان که آرزو کردند مرتبه‌اش را در دیروز می‌گفتند آیا نمی‌دانی یا بتحقیق که خدا گشاده می‌گرداند روزی را برای آنکه از بندگانش و تنگ می‌گرداند اگر نه آن بود که منّت نهاد خدا بر ما هر آینه فرو برده بود ما را آیا نمی‌دانی که رستگار نمی‌شوند کافران (۸۲) این است سرای آخرت می‌گردانیم آن را از برای آنان که نمی‌خواهند تفوّقی در زمین و نه فسادی و انجام نیک برای پرهیزکارانست (۸۳) آنکه آورد خوبی را پس مر او راست بهتر از آن و آنکه آورد بدی را پس جزا داده نمی‌شود آنان که کردند بدیها را جز آنچه هستند که می‌کنند (۸۴)
۳
پس فرو بردیم او را از کمینبا سرا و گنج و مالش در زمین
۴
پس گروهی هیچش از یاران نبودتا که بتوانند از او یاری نمود
صفحهٔ ۱ از ۵