خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میار ای بخت بهر غرق ما در شور دریا راپر ماهی مگردان بادبان کشتی ما را
۲
لباس ما سبکاران تعلق بر نمی تابدبود همچون حباب از بخیه خالی پیرهن ما را
۳
بود از شعلهٔ آواز غلغل بزم می روشنسرت گردم مکن خاموش ساقی شمع مینا را
۴
دم جان بخش او تا رنگ حیرت ریخت در عالمز مهر آیینه در پیش نفس دیدم مسیحا را
صفحهٔ ۱ از ۲