خلوتی با صفی علیشاه
۱۳- آیات ۳۸ تا ۴۰
۳۳- سوره الاحزاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مٰا کٰانَ عَلَی اَلنَّبِیِّ مِنْ حَرَجٍ فِیمٰا فَرَضَ اَللّٰهُ لَهُ سُنَّةَ اَللّٰهِ فِی اَلَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ کٰانَ أَمْرُ اَللّٰهِ قَدَراً مَقْدُوراً (۳۸) اَلَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسٰالاٰتِ اَللّٰهِ وَ یَخْشَوْنَهُ وَ لاٰ یَخْشَوْنَ أَحَداً إِلاَّ اَللّٰهَ وَ کَفیٰ بِاللّٰهِ حَسِیباً (۳۹) مٰا کٰانَ مُحَمَّدٌ أَبٰا أَحَدٍ مِنْ رِجٰالِکُمْ وَ لٰکِنْ رَسُولَ اَللّٰهِ وَ خٰاتَمَ اَلنَّبِیِّینَ وَ کٰانَ اَللّٰهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیماً (۴۰)
۲
نمی‌باشد بر پیغمبر هیچ باکی در آنچه مقرر داشته خدا برایش دستور خدا در آنان که گذشتند پیش از این و می‌باشد امر خدا فرمایشی فرموده شده (۳۸) آنان که می‌رساند رسالتهای خدا را و می‌ترسند او را و نمی‌ترسند از کسی مگر خدا و بس است خدا حساب‌کننده (۳۹) نمی‌باشد محمد پدر یکی از مردان شما و لیکن پیغمبر خدا و ختم پیغمبرانست و می‌باشد خدا بهر چیزی دانا (۴۰)
۳
بر نبی نبود گناهی اندر آنکه ز حق شد فرض مر بر بندگان
۴
گشته یعنی قسمت از حق بر عبادنیست کم رزق مقدّر یا زیاد
صفحهٔ ۱ از ۵