خلوتی با صفی علیشاه
۷- آیات ۲۲ تا ۲۷
۳۴- سوره سبا
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قُلِ اُدْعُوا اَلَّذِینَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ لاٰ یَمْلِکُونَ مِثْقٰالَ ذَرَّةٍ فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ لاٰ فِی اَلْأَرْضِ وَ مٰا لَهُمْ فِیهِمٰا مِنْ شِرْکٍ وَ مٰا لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِیرٍ (۲۲) وَ لاٰ تَنْفَعُ اَلشَّفٰاعَةُ عِنْدَهُ إِلاّٰ لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتّٰی إِذٰا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قٰالُوا مٰا ذٰا قٰالَ رَبُّکُمْ قٰالُوا اَلْحَقَّ وَ هُوَ اَلْعَلِیُّ اَلْکَبِیرُ (۲۳) قُلْ مَنْ یَرْزُقُکُمْ مِنَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ قُلِ اَللّٰهُ وَ إِنّٰا أَوْ إِیّٰاکُمْ لَعَلیٰ هُدیً أَوْ فِی ضَلاٰلٍ مُبِینٍ (۲۴) قُلْ لاٰ تُسْئَلُونَ عَمّٰا أَجْرَمْنٰا وَ لاٰ نُسْئَلُ عَمّٰا تَعْمَلُونَ (۲۵) قُلْ یَجْمَعُ بَیْنَنٰا رَبُّنٰا ثُمَّ یَفْتَحُ بَیْنَنٰا بِالْحَقِّ وَ هُوَ اَلْفَتّٰاحُ اَلْعَلِیمُ (۲۶) قُلْ أَرُونِیَ اَلَّذِینَ أَلْحَقْتُمْ بِهِ شُرَکٰاءَ کَلاّٰ بَلْ هُوَ اَللّٰهُ اَلْعَزِیزُ اَلْحَکِیمُ (۲۷)
۲
بگو بخوانید آنان را که گمان بردید از غیر خدا نمی‌باشند مالک مقدار ذره در آسمانها و نه در زمین و نباشد مر ایشان را در آن دو تا هیچ شرکی و نباشد مر او را از ایشان هیچ مددکاری (۲۲) و سود نمی‌دهد شفاعت نزد او مگر برای آنکه دستوری داد برایش تا چون برداشته شود ترس از دلهاشان گویند یعنی ملائکه بعضیشان ببعضی چه گفت پروردگار شما گویند حق و اوست رفیع بزرگ (۲۳) بگو کیست که روزی می‌دهد شما را از آسمانها و زمین بگو خدا و بدرستی که ما با شما هر آینه بر هدایتیم یا در گمراهی آشکار (۲۴) بگو پرسیده نمی‌شوند از آنچه بد کردیم و پرسیده نمی‌شویم از آنچه می‌کنید (۲۵) بگو جمع می‌کند میانه ما پروردگار ما پس حکم می‌کند میانه ما بحق و اوست حکم کننده دانا (۲۶) بگو بنمایند مرا آنان که بر بستید باو انبازان نه چنین است بلکه اوست خدای غالب درست کردار (۲۷)
۳
گو بخوان ید آن کسان را که گمانغیر حق کردید یعنی از بتان
۴
مالک ایشان می نباشند از یقینقدر ذرّه در سماوات و زمین
صفحهٔ ۱ از ۶