خلوتی با صفی علیشاه
۳- آیات ۱۲ تا ۱۷
۴۰- سوره غافر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذٰلِکُمْ بِأَنَّهُ إِذٰا دُعِیَ اَللّٰهُ وَحْدَهُ کَفَرْتُمْ وَ إِنْ یُشْرَکْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُکْمُ لِلّٰهِ اَلْعَلِیِّ اَلْکَبِیرِ (۱۲) هُوَ اَلَّذِی یُرِیکُمْ آیٰاتِهِ وَ یُنَزِّلُ لَکُمْ مِنَ اَلسَّمٰاءِ رِزْقاً وَ مٰا یَتَذَکَّرُ إِلاّٰ مَنْ یُنِیبُ (۱۳) فَادْعُوا اَللّٰهَ مُخْلِصِینَ لَهُ اَلدِّینَ وَ لَوْ کَرِهَ اَلْکٰافِرُونَ (۱۴) رَفِیعُ اَلدَّرَجٰاتِ ذُو اَلْعَرْشِ یُلْقِی اَلرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلیٰ مَنْ یَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ لِیُنْذِرَ یَوْمَ اَلتَّلاٰقِ (۱۵) یَوْمَ هُمْ بٰارِزُونَ لاٰ یَخْفیٰ عَلَی اَللّٰهِ مِنْهُمْ شَیْ‌ءٌ لِمَنِ اَلْمُلْکُ اَلْیَوْمَ لِلّٰهِ اَلْوٰاحِدِ اَلْقَهّٰارِ (۱۶) اَلْیَوْمَ تُجْزیٰ کُلُّ نَفْسٍ بِمٰا کَسَبَتْ لاٰ ظُلْمَ اَلْیَوْمَ إِنَّ اَللّٰهَ سَرِیعُ اَلْحِسٰابِ (۱۷)
۲
این بآنست که چون خوانده شد خدا تنها انکار کردید و اگر شریک کرده شد باو می‌گرویدید پس حکم مر خدای راست که رفیع و بزرگست (۱۲) اوست که می‌نماید بشما آیتهایش را و فرو می‌فرستد برای شما از آسمان روزی را و پند نمی‌گیرد جز کسی که بازگشت می‌نماید (۱۳) پس بخوانید خدا را خالص‌کنندگان برای او دین را و اگر چه ناخوش داشتند کافران (۱۴) بلند مراتب صاحب عرش می‌افکند روح را از امرش بر آنکه می‌خواهد از بندگانش تا بیم کند روز ملاقات را (۱۵) روزی که ایشانند ظاهران پوشیده نمی‌باشد بر خدا از ایشان چیزی مر کراست پادشاهی آن روز مر خدا راست که یکتای قهرکننده است (۱۶) امروز جزا داده می‌شود هر نفسی بآنچه کسی کرد نیست ستمی امروز بدرستی که خدا زود حساب است (۱۷)
۳
این عذاب از آن شما را شد دو توخوانده چون می شد خدای وحدهُ
۴
خود به یکتاییش کافر می شدیدور که شرک آورده می گشت او شدید
صفحهٔ ۱ از ۹