خلوتی با صفی علیشاه
۴- آیات ۴۱ تا ۴۹
۵۲- سوره الطّور
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
أَمْ عِنْدَهُمُ اَلْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ (۴۱) أَمْ یُرِیدُونَ کَیْداً فَالَّذِینَ کَفَرُوا هُمُ اَلْمَکِیدُونَ (۴۲) أَمْ لَهُمْ إِلٰهٌ غَیْرُ اَللّٰهِ سُبْحٰانَ اَللّٰهِ عَمّٰا یُشْرِکُونَ (۴۳) وَ إِنْ یَرَوْا کِسْفاً مِنَ اَلسَّمٰاءِ سٰاقِطاً یَقُولُوا سَحٰابٌ مَرْکُومٌ (۴۴) فَذَرْهُمْ حَتّٰی یُلاٰقُوا یَوْمَهُمُ اَلَّذِی فِیهِ یُصْعَقُونَ (۴۵) یَوْمَ لاٰ یُغْنِی عَنْهُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئاً وَ لاٰ هُمْ یُنْصَرُونَ (۴۶) وَ إِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا عَذٰاباً دُونَ ذٰلِکَ وَ لٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لاٰ یَعْلَمُونَ (۴۷) وَ اِصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَإِنَّکَ بِأَعْیُنِنٰا وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ حِینَ تَقُومُ (۴۸) وَ مِنَ اَللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبٰارَ اَلنُّجُومِ (۴۹)
۲
یا نزد ایشانست غیب پس ایشان مینویسند (۴۱) یا اراده دارند مکری پس آنان که کافر شدند ایشانند مکرکردهشدگان (۴۲) یا مر ایشانراست الهی جز خدا منزه است خدا از آنچه شرک میآورند (۴۳) و اگر بینند پاره از آسمان فرود آینده گویند ابریست بر هم نشسته (۴۴) پس واگذار ایشان را تا ملاقات کنند روزشان را که در آن هلاک گردانیده شوند بصاعقه (۴۵) روزی که کفایت نکند از ایشان مکرشان چیزی را و نه ایشان یاری کرده شوند (۴۶) و بدرستی که برای آنها که ستم کردند عذابست پیش از آن و لیکن اکثر ایشان نمیدانند (۴۷) و صبر کن مر حکم پروردگارت را پس تویی بعین عنایت ما و تسبیح کن بستایش پروردگارت وقتی که برمیخیزی (۴۸) و از شب پس تسبیح گویش و در پشت کردن ستارهها (۴۹)
۳
هست آیا نزد ایشان غیب هاپس نویسند از هنر وز عیب ها
۴
تا بدان گویند کز حشر و حسابقول پیغمبر نباشد بر صواب
صفحهٔ ۱ از ۶