خلوتی با صفی علیشاه
۱- آیات ۱ تا ۹
۵۶- سوره الواقعه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسم االله الرحمن الرحیم
۲
إِذٰا وَقَعَتِ اَلْوٰاقِعَةُ (۱) لَیْسَ لِوَقْعَتِهٰا کٰاذِبَةٌ (۲) خٰافِضَةٌ رٰافِعَةٌ (۳) إِذٰا رُجَّتِ اَلْأَرْضُ رَجًّا (۴) وَ بُسَّتِ اَلْجِبٰالُ بَسًّا (۵) فَکٰانَتْ هَبٰاءً مُنْبَثًّا (۶) وَ کُنْتُمْ أَزْوٰاجاً ثَلاٰثَةً (۷) فَأَصْحٰابُ اَلْمَیْمَنَةِ مٰا أَصْحٰابُ اَلْمَیْمَنَةِ (۸) وَ أَصْحٰابُ اَلْمَشْئَمَةِ مٰا أَصْحٰابُ اَلْمَشْئَمَةِ (۹)
۳
بنام خداوند بخشاینده مهربان
۴
وقتی که بوقوع آمد آن بوقوع آمدنی (۱) نیست مر وقوعش را تکذیب‌کننده (۲) پس گردانیده است بلند گرداننده است (۳) وقتی که حرکت داده شود زمین حرکت سخت (۴) و شکسته شود کوه‌ها ریزه کردنی (۵) پس باشد ذره پراکنده (۶) و باشید اصناف سه‌گانه (۷) پس یاران جانب راست و چه یاران جانب راست (۸) و یاران جانب چپ و چه یاران جانب چپ (۹)
صفحهٔ ۱ از ۶