خلوتی با صفی علیشاه
۵- آیه ۲۰
۵۷- سوره الحدید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اِعْلَمُوا أَنَّمَا اَلْحَیٰاةُ اَلدُّنْیٰا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِینَةٌ وَ تَفٰاخُرٌ بَیْنَکُمْ وَ تَکٰاثُرٌ فِی اَلْأَمْوٰالِ وَ اَلْأَوْلاٰدِ کَمَثَلِ غَیْثٍ أَعْجَبَ اَلْکُفّٰارَ نَبٰاتُهُ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرٰاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ یَکُونُ حُطٰاماً وَ فِی اَلْآخِرَةِ عَذٰابٌ شَدِیدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اَللّٰهِ وَ رِضْوٰانٌ وَ مَا اَلْحَیٰاةُ اَلدُّنْیٰا إِلاّٰ مَتٰاعُ اَلْغُرُورِ (۲۰)
۲
بدانید بدرستی که زندگانی دنیا بازیست و آرایش و نازش برتری میانتان و لاف بسیاری در اموال و اولاد مثل بارانی که بشگفت آرد کفار را رستنیش پس خشک شود پس بینی او را زرد شده پس شود در هم شکسته ریزه‌ریزه و در آخرت عقوبتی است سخت و آمرزش از خدا و خشنودی و نیست زندگانی دنیا مکر مایه فریب (۲۰)
۳
می بدانید اینکه نبود بی ز سهواین حیات دنیوی جز لعب و لهو
۴
بازی اطفال و مشغولیِ بَدبازتان دارد ز خیرات ابد
صفحهٔ ۱ از ۸