خلوتی با صفی علیشاه
۱- آیات ۱ تا ۲۱
۹۲- سوره اللیل
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسم االله الرحمن الرحیم
۲
وَ اَللَّیْلِ إِذٰا یَغْشیٰ (۱) وَ اَلنَّهٰارِ إِذٰا تَجَلّٰی (۲) وَ مٰا خَلَقَ اَلذَّکَرَ وَ اَلْأُنْثیٰ (۳) إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتّٰی (۴) فَأَمّٰا مَنْ أَعْطیٰ وَ اِتَّقیٰ (۵) وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنیٰ (۶) فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْریٰ (۷) وَ أَمّٰا مَنْ بَخِلَ وَ اِسْتَغْنیٰ (۸) وَ کَذَّبَ بِالْحُسْنیٰ (۹) فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْریٰ (۱۰) وَ مٰا یُغْنِی عَنْهُ مٰالُهُ إِذٰا تَرَدّٰی (۱۱) إِنَّ عَلَیْنٰا لَلْهُدیٰ (۱۲) وَ إِنَّ لَنٰا لَلْآخِرَةَ وَ اَلْأُولیٰ (۱۳) فَأَنْذَرْتُکُمْ نٰاراً تَلَظّٰی (۱۴) لاٰ یَصْلاٰهٰا إِلاَّ اَلْأَشْقَی (۱۵) اَلَّذِی کَذَّبَ وَ تَوَلّٰی (۱۶) وَ سَیُجَنَّبُهَا اَلْأَتْقَی (۱۷) اَلَّذِی یُؤْتِی مٰالَهُ یَتَزَکّٰی (۱۸) وَ مٰا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزیٰ (۱۹) إِلاَّ اِبْتِغٰاءَ وَجْهِ رَبِّهِ اَلْأَعْلیٰ (۲۰) وَ لَسَوْفَ یَرْضیٰ (۲۱)
۳
بنام خدای بخشاینده مهربان
۴
بشب چون فرو شد (۱) و روز چون روشن شود (۲) و آنکه آفرید نر و ماده را (۳) بدرستی که کوشش شما هر آینه ممتاز است (۴) پس اما آنکه بداد و پرهیزکار شد (۵) و تصدیق نمود طریقه خوبی را (۶) پس بزودی توفیق می‌دهیم او را برای آسان‌تر (۷) و اما آنکه بخل ورزید و استغنا نمود (۸) و تکذیب کرد طریقه خوبی را (۹) پس بزودی توفیق می‌دهیم برای دشوارتر (۱۰) و کفایت نکرد از او مالش چون هلاک شد (۱۱) بدرستی که بر ماست هر آینه هدایت (۱۲) و بدرستی که مر ما راست هر آینه آن جهان این جهان (۱۳) پس بیم کردم شما را از آتشی که زبانه می‌کشد (۱۴) داخل نمی‌شود در آن مگر بدبخت‌تری (۱۵) که تکذیب نمود و رو گردانید (۱۶) و زود باشد که دور کنم از آن پرهیزکارتری را (۱۷) که می‌دهد مالش را تا پاک شود (۱۸) و نیست مر احدی را نزد او هیچ نعمتی که پاداش داده شود (۱۹) مگر جستن وجه پروردگارش که برتر است (۲۰) و هر آینه زود باشد که خشنود گردد (۲۱)
صفحهٔ ۱ از ۷