خلوتی با صفی علیشاه
۱- آیات ۱ تا ۱۱
۱۰۰- سوره العادیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسم االله الرحمن الرحیم
۲
وَ اَلْعٰادِیٰاتِ ضَبْحاً (۱) فَالْمُورِیٰاتِ قَدْحاً (۲) فَالْمُغِیرٰاتِ صُبْحاً (۳) فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً (۴) فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً (۵) إِنَّ اَلْإِنْسٰانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ (۶) وَ إِنَّهُ عَلیٰ ذٰلِکَ لَشَهِیدٌ (۷) وَ إِنَّهُ لِحُبِّ اَلْخَیْرِ لَشَدِیدٌ (۸) أَ فَلاٰ یَعْلَمُ إِذٰا بُعْثِرَ مٰا فِی اَلْقُبُورِ (۹) وَ حُصِّلَ مٰا فِی اَلصُّدُورِ (۱۰) إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَخَبِیرٌ (۱۱)
۳
بنام خداوند بخشاینده مهربان
۴
برونده‌ها با آواز نفس زدن نفس زدنی (۱) پس آتش بر آرنده‌ها آتش بر آوردنی (۲) پس آنها که وسیله غارت شوند در صبح (۳) پس برانگیختند بآن غبار را (۴) پس در میان درآمدند بآن جماعتی را (۵) بدرستی که انسانست مر پروردگارش را ناسپاس (۶) و بدرستی که او بر آن هر آینه شاهد است (۷) و بدرستی که او برای دوستی مال هر آینه سخت است (۸) آیا پس نمی‌داند که چون برانگیخته شود در گورهاست (۹) و تمیز کرده شود آنچه در سینه‌هاست (۱۰) بدرستی که پروردگارشان بایشان روز چنین آگاه است (۱۱)
صفحهٔ ۱ از ۸