خلوتی با صفی علیشاه
۱- آیات ۱ تا ۸
۱۰۲- سوره التّکاثر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسم االله الرحمن الرحیم
۲
أَلْهٰاکُمُ اَلتَّکٰاثُرُ (۱) حَتّٰی زُرْتُمُ اَلْمَقٰابِرَ (۲) کَلاّٰ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (۳) ثُمَّ کَلاّٰ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (۴) کَلاّٰ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ اَلْیَقِینِ (۵) لَتَرَوُنَّ اَلْجَحِیمَ (۶) ثُمَّ لَتَرَوُنَّهٰا عَیْنَ اَلْیَقِینِ (۷) ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ اَلنَّعِیمِ (۸)
۳
بنام خداوند بخشاینده مهربان
۴
بغفلت انداخت شما را مباحات در بسیاری (۱) تا آنکه زیارت نمودید مقبرهها را (۲) حقا زود باشد که بدانید (۳) پس حقا زود باشد که بدانید (۴) نه چنانست اگر بدانید دانستنی بیقین (۵) هر آینه بهبینید البته دوزخ را (۶) پس هر آینه خواهید دید آن را بمشاهده یقین (۷) پس پرسیده خواهید شد روز چنین از نعمت (۸)
صفحهٔ ۱ از ۵