خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب که سازد غم آغوش تو بی تاب مراگر بود فرش ز مخمل نبرد خواب مرا
۲
تا زبان چون قلم از کام نیامد بیرونیک دم این چرخ سیه کاسه نداد آب مرا
۳
سوی مسجد ندهد نفس بدم راه هنوزگر چه از بار گنه ساخت چو محراب مرا
۴
آب تیغت چو گذر در در مجروح کندبخیه چون موج شود زخم چو گرداب مرا
صفحهٔ ۱ از ۲