خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر زمین پیوسته می بینیم زلف یار راکی رود از سر هوای خاک بیرون مار را
۲
تا تو رفتی رفت از کف نقد عیش دلنوازباد در دست است دایم بی تو موسیقار را
۳
سخت دل کی میرساند پیرو خود را بکامآب پیکان تر نمیسازد لب سوفار را
۴
کوهکن گر جنگ با خارا کند بیوجه نیستدر دل اغیار نتوان دید نقش یار را
صفحهٔ ۱ از ۲