خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اعتمادی نیست بر گردون که در وقت بناریخت معمار قضا رنگ از شفق این خانه را
۲
طبع آن شاعر که شد با طرز دزدی آشنامعنی بیگانه داند معنی بیگانه را
۳
چشم عاشق روشنست از پرتو دیدار دوستشمع نخل وادی ایمن بود پروانه را
۴
عاشقان را می شود بخت سیه ظل هماشعله بر سر افسر شاهی بود پروانه را
صفحهٔ ۱ از ۱