خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معذورم ار ز خانه نباشد خبر مراآمد چو اشک پیش بطفلی سفر مرا
۲
کس وقت نزع بر سرم از بی کسی نبودشرمنده ام ز عمر که آمد بسر مرا
۳
آزرده ام ز دیدن مردم عجب مدارگر اوفتاد مردم چشم از نظر مرا
صفحهٔ ۱ از ۱