خلوتی با اشراق بیرجندی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشوند پرتو افکن مه و آفتاب بی توچو تو شمع دلفروزی که شدم کباب بی تو
۲
نگهی ز چشم مستت ندهم به هر دو عالمنفسی ز عمر هرگز نکنم حساب بی تو
۳
شب و روز میفشاند چو سحاب در بهارانصدف دو دیدهٔ من گهر خوشاب بی تو
۴
چه کنم به نرگس و گل که نمیکنم چو بلبلز هزار باغ و سنبل گلی انتخاب بی تو
صفحهٔ ۱ از ۲