خلوتی با فنودی
شمارهٔ ۸ - شبنم گل چکیده
گزیدهٔ اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من به چه شادمان کنم خاطر غم رسیده رایا به چه تسلیت دهم قلب ستم کشیده را
۲
وه که دل رمیده ام رفت به چین زلف اودام چگونه کس نهد مرغ قفس پریده را
۳
دوش ز دوری رخت تا به سحر نخفته اماز شب ما چه غم بود خاطر آرمیده را
۴
گر که به کلبه ام شبی از سر مهر بگذریجای نشیمنت کنم منظر خاص دیده را
صفحهٔ ۱ از ۲