خلوتی با فنودی
شمارهٔ ۲۷ - سرنوشت
گزیدهٔ اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب مدار فتادم اگر به ملک فنودمراز دفتر تقدیر سرنوشت این بود
۲
صلاح کار دگر از من خراب مجوکه از طراز وجودم نه تار ماند نه پود
۳
به خصم چهره ی زردم ز غم گواهی دادبه آستین چو کنم پاک چشم خون آلود
۴
زبان من که کلید در حقایق بودبیست چرخ ستمگر چو باب کینه گشود
صفحهٔ ۱ از ۳