خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تبسم تا لبش تمهید احسان می‌کندغمزه شوخش به ایمایی پشیمان می‌کند
۲
تا گره وا می‌کند از کار بلبل غنچه‌ایانتظارش کار زهرآلود پیکان می‌کند
۳
حسن هر چند پیدا می‌کند عاشق ز خاکغمزه‌اش تا دیده‌ای با خاک یکسان می‌کند
۴
شکوه را با کیمیای صبر باید شکر ساختدلبر ما درد خود را نام درمان می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳