خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یاد روی توام سال و ماه می‌گذردبیا که فرصت عمر نگاه می‌گذرد
۲
فروغ حسن تو را صبح و شام یکسانستهمیشه ناز تو بر مهر و ماه می‌گذرد
۳
به گوش دار که چشم از برای دیدارستبه هوش باش که عمر نگاه می‌گذرد
۴
چراغ دیده دل را سحر مکن خاموشکه وقت گریه و هنگام آه می‌گذرد
صفحهٔ ۱ از ۳