خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوبان اگر به حسن و صباحت فرشته‌اندما را هم از وفا و محبت سرشته‌اند
۲
مستان که میکشند بسر کاسه کاسه خوندل را چو داغ لاله در آتش برشته‌اند
۳
در آستان میکده افتاده آسمانچون شیشه‌ای تهی که به یک گوشه هشته‌اند
۴
آورده‌اند گر همه سررشته‌ای به دستمستان به جست و جوی سر اصل رشته‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳