خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فروغ همت خم را نه ساغر نه سبو دارددر این میخانه هر کس جا به قدر آبرو دارد
۲
بیا در گوشه میخانه ما مشق همت کنشراب است آن که دائم آدمی را سرخ‌رو دارد
۳
ز دستت تا برآید شاد کن از خویش دل ها راخدا خیرش دهاد این شیوه را ساقی نکو دارد
۴
دل آزاری مکن یا با خدای خویش یک‌رو کنکه آه گرم از هر دل که خیزد رو به او دارد
صفحهٔ ۱ از ۳