خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر گذارت به نهانخانه خمار افتدسر آن پرده نگهدار که در کار افتد
۲
به حقارت نظری جانب رندان مکنیدای بسا مست که در میکده هشیار افتد
۳
هر کجا مست ببینید به میخانه بریدمگذارید که در کوچه و بازار افتد
۴
زاهد ار میل سوی باده به ناچار کندآن چنان مست کنیدش که به ناچار افتد
صفحهٔ ۱ از ۳