خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اول شب شد بَرَد ساقی لبالب جام رااین شفق بسیار رنگین‌تر نماید جام را
۲
چشم میگون تو را نازم که مدّ نشئه‌اشچون خط ساغر نماید گردش ایام را
۳
بس که استقبال امّیدم کند آن غنچه لبدر نسیم بوسه می‌پیچد گل پیغام را
۴
تا نگردد محو لذّت کام امّید رقیباز زبان او مکیدم تلخی دشنام را
صفحهٔ ۱ از ۲