خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشریف صبح داد چو صدق و صفا مراخورشید تکمه‌ای است ز جیب قبا مرا
۲
آب گهر ز سایه‌ی من موج می‌زندپیچد چو طوق غبغب او در صفا مرا
۳
سیری مرا ز خوان محبت نشد نصیبچون صبح صادق است به مِهر اشتها مرا
۴
دل را به برگرفته غم و سختی دلشاین شیشه بین میان دو سنگ آسیا مرا
صفحهٔ ۱ از ۳