خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۲۰ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهد سرمست من صبح درآمد ز خوابکرد صراحی طلب، دید صبوحی صواب
۲
در برم آمد چو چنگ گیسو در پاکشانمن شده از دست صبح دست بسر چون رباب
۳
داد لبش از نمک بوی بنفشه به صبحبر نمکش ساختم مردم دیده کباب
۴
روی چو صبحش مرا از الم دل رهاندعیسی و آنگه الم جنت و آنگه عذاب
صفحهٔ ۱ از ۴