خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۲۷ - در فقر و گوشه نشینی و گله از سفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قلم بخت من شکسته سر استموی در سر ز طالع هنر است
۲
بخت نیک، آرزو رسان دل استکه قلم نقش بند هر صور است
۳
نقش امید چون تواند بستقلمی کز دلم شکسته‌تر است
۴
دیده دارد سپید بخت سیاهاین سپید آفت سیاه سر است
صفحهٔ ۱ از ۲۸