خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گلبنی که بلبل دل پای‌بست توستای دلبری که جان جهانی به دست توست
۲
ای نخل جویبار امید جهانیانقدِ بلند ِ سروِ سهی شاخِ پست توست
۳
مشکن دل شکستهٔ ما را برای غیرمست غرور حسنی و آن هم شکست توست
۴
مستی که مستی از می و میخانه برده استمستانه می‌رود بنگر چشم مست توست
صفحهٔ ۱ از ۲