خلوتی با عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل و جانم به عشق تو سمرندهمه عالم به این حدیث درند
۲
زلف و روی و لبت بنامیزدهمه از یکدگر شگرف ترند
۳
تونه‌ای یار، لیک در غم توهمه آفاق یار یکدیگرند
۴
آهوانند زیر غمزه توکه به جز مرغزار جان نچرند
صفحهٔ ۱ از ۸