خلوتی با عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آرام دل و جان من این خوش پسرانندکوته نظران حاصل این نکته ندانند
۲
محبوب جملیند ازیرا به جمالندمنظور جلالند چنین خوب از آنند
۳
گاهی به حلاوت چو شکر در دل خلقندگاهی به ملاحت به نمک شور جهانند
۴
در صورت خوبان اثر لطف الهیآن ها که ندیدند مگر بی‌بصرانند
صفحهٔ ۱ از ۳