خلوتی با ناصر بجهای
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه لطف است معشوقم همه حسن است جانانمسزد گر عمر باقی را به کل در پایت افشانم
۲
حدیث یوسف مصری دگر افسانه پندارندگر از منشور حسن او کمین حرفی فروخوانم
۳
همه عنبر شود مغزم چو از زلفش براندیشمهمه شکر شود نطقم چو از لعلش سخن رانم
۴
الا ای خسرو خوبان اگر چه شاه معنیامرساندی حسن را جایی که در وصف تو حیرانم
صفحهٔ ۱ از ۴