خلوتی با عبدالرحیم حائری
بخش ۲۰ - عود به مقام الغرض
مشرق الانوار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون پیک شاه چین رسیددَم ببستم چندی از گفت و شنید
۲
مدتی بگذشت که افتادم ز جوشطوطی نُطقم شد از گفتن خَموش
۳
چند گاهی لب فروبستم ز گفتمرغِ طبعِ تشنۀ نطقم بخفت
۴
ای عجب این تشنه را، کی خواب بُردچون ز مُستَسقی، هوای آب بُرد
صفحهٔ ۱ از ۴