خلوتی با عبدالرحیم حائری
بخش ۱۴ - شعر دوازدهم
مجمع الاسرار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در برِ یاری و به خود مشغولیای عجب باده نوشی و هُشیار
۲
مستی و هستی، این چه بوالهَوسی استبگذر از این و گرنه آن بگذار
۳
گر تو مستی زخُم بادۀ عشقهستیِ کفر و دین بنه به کنار
۴
نیست شو، هم ز نیستی بگذرننگِ هستی ز نام خود بردار
صفحهٔ ۱ از ۵