خلوتی با علی اشتری
بخش ۱ - ستاره سحری
ستارهٔ سحری
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحدم جلوه کنان از در صبحروی زیبا بنمود اختر صبح
۲
مژه میزد بهم آن افسونکارگفتی از خواب سحر شد بیدار
۳
زلفکان چو طلا کرده پریشریخته گرد سر و چهره خویش
۴
هر طرف منظر زیبائی بودغمزه نرگس شهلائی بود
صفحهٔ ۱ از ۶