خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو قضای آسمانستوصل تو بقای جاودانست
۲
آسیب غم تو در زمانهدور از تو بلای ناگهانست
۳
دستم نرسد همی به شادیتا پای غم تو در میانست
۴
در زاویهای چین زلفتصد خردهٔ عشق در میانست
صفحهٔ ۱ از ۴