خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح امیر اجل ابو علی علاء الدین حسن
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپهر رفعت و کوه وقار و بحر سخابهاء دین خدا آن جهان قدر و بها
۲
ابوعلی حسن آن مسند سمو و علوکه آفتاب جلالست و آسمان سخا
۳
به قدر واسطهٔ عقد جنبش و آرامبه عدل قاعدهٔ ملک آدم و حوا
۴
کشد ز کلک خطا بر رخ قضا و قدرنهد به نطق حنا بر کف صواب و خطا
صفحهٔ ۱ از ۵