خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جهان عدل را انصاف تو مالک‌رقابدین حق را مجد و گردون شرف را آفتاب
۲
دست عدلت خاک را بیرون کند از دست بادپای قهرت بسپرد مر باد را در زیر آب
۳
فکرتت همچون فلک دائم سبک دارد عنانصولتت همچون زمین دائم گران دارد رکاب
۴
پیش سیر حکم تو چون خاک باد اندر درنگپیش سنگ حلم تو چون باد خاک اندر شتاب
صفحهٔ ۱ از ۸