خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - در مدح ناصرالدین طاهر و توصیف عمارت وی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می بیاور که جشن دستورستجشن عالی سرای معمورست
۲
قبه‌ای کز نوای مطرب اوکوه را در سر از صدا سورست
۳
قبه‌ای کز فروغ دیوارشآسمان پر تموج نورست
۴
صورتش را قضای شهوت نیستکه گجش را مزاح کافورست
صفحهٔ ۱ از ۹