خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۷ - در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبعم به عرضه کردن دریا و کان رسیدنطقم به تحفه دادن کون و مکان رسید
۲
هم وهم من به مقصد خرد و بزرگ تاختهم گام من به معبد پیر و جوان رسید
۳
این دود عود شکر که جانست مجمرشبدرید آسمانه و بر آسمان رسید
۴
انده بمرد و مفسدت او ز دل گذشتشادی بزاد و منفعت او به جان رسید
صفحهٔ ۱ از ۱۰