خلوتی با اوحدی مراغهای
شمارهٔ ۲ - وله ایضا
ترکیبات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شبی تا به سحر زار بگریم ز غمتاندکی خسبم و بسیار بگریم ز غمت
۲
رحمت آری، اگر این گریه ببینی، لیکنخفته باشی تو، چو بیدار بگریم ز غمت
۳
خار خار گل رویت، چو به باغی برومبروم بر گل و بر خار بگریم ز غمت
۴
دل من بیرسنِ زلف تو چون سنگ شودبر دل تنگ، به خروار بگریم ز غمت
صفحهٔ ۱ از ۶