خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
بخش ۲ - در احوال خویش و صفت ممدوح
منطق‌العشاق
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آن ایام کز من دور شد بختسراسر کار من بی‌نور شد سخت
۲
مرا دولت زِ خود پرتاب میکردتنم پُر تب، دلم پُر تاب میکرد
۳
در ایام جوانی پیر گشتهچو عنقا رفته، عزلت گیر گشته
۴
نه قوت را مجالی در مزاجمنه دانش را وقوفی درعلاجم
صفحهٔ ۱ از ۹