خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشیدم رنج بسیاری دریغابه کام من نشد کاری دریغا
۲
به عالم در که دیده باز کردمندیدم روی دلداری دریغا
۳
شدم نومید کاندر چشم امیدنیامد خوب رخساری دریغا
۴
ندیدم هیچ گلزاری به عالمکه در چشمم نزد خاری دریغا
صفحهٔ ۱ از ۳