خلوتی با عراقی
بخش ۵ - مثنوی
فصل دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن غزال این غزل چو زیبا دیدبه کرشمه به سوی من نگرید
۲
زد چو طوطی یکی شکرخندهگفت: ذوقت مزید و پاینده
۳
کاندر آماج نطق معنی جویتیر فکر تو میشکافد موی
۴
گرچه بسیار مینواختمتبه حقیقت کنون شناختمت
صفحهٔ ۱ از ۹